โรคแพะปอดบวม

    โรคแพะปอดบวม

  ขอบคุณภาพประกอบบทความจาก http://www.cfsph.iastate.edu

  โรคแพะปอดบวม เป็นอีกโรคที่พบได้บ่อย โดยเฉพาะในสภาวะอากาศหนาวเย็นและฝนตก แพะที่ป่วยมีอาการหายใจลำบาก หอบ ไอและจาม มีน้ำมูกข้นเหนียว สาเหตุเกิดจากหลายเชื้อ แต่ส่วนใหญ่ เป็นเชื้อที่มีอยู่ในร่างกายสัตว์และสภาพแวดล้อมอยู่แล้ว เช่น Streptococus มักสร้างปัญหาเมื่อสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลง ร่างกายอ่อนแอ โดยติดต่อทางการหายใจ ซึ่งการป้องกันรักษาโรค คือการดูแลให้แพะมีสุขภาพแข็งแรงอยู่เสมอ ทำความสะอาดพื้นคอกแพะ และใต้คอกแพะอยู่เสมอ เพื่อป้องกันการเกิดแอมโมเนียมาทำให้แพะระคายเคืองกับระบบทางเดินหายใจ เพราะเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดการป่วยได้ การรักษาหากเห็นแพะเริ่มแสดงอาการป่วย หายใจด้วยท้องอย่างเดียว ไม่นอน ยืนพิงคอก หายใจถี่ ๆใช้ยากลุ่มซัลฟา หรือยาออกฤทธิ์กว่า เพื่อป้องกันโรคแทรกซ้อนอื่นๆ แต่ถ้าปล่อยให้เป็นมากแล้วการรักษามักไม่ได้ผล 
      สำหรับโรคที่มีสาเหตุจาก "เชื้อไวรัส"  ซึ่งยังไม่มียารักษา ดังนั้น การควบคุมป้องกันโรค เน้นไปที่การจัดการโรงเรือน การทำวัคซีน และการควบคุมการนำแพะจากแหล่งอื่นเข้ามาเลี้ยงในฟาร์ม ซึ่งโรคหลักๆ ที่มีสาเหตุจากเชื้อไวรัสได้แก่ โรคปากและเท้าเปื่อย เป็นโรคติดต่อร้ายแรงในสัตว์กีบ เกิดจาก RNA ไวรัส ในกลุ่ม Picona Visus type A,O,C,Asia1 ลักษณะของโรคคือ มีตุ่มแดงรอบๆ ริมฝีปาก ช่องปาก เหงือก ลิ้น กระพุ้งแก้ม ข้อเท้า ไรกีบ หัวนวและเต้านม เมื่อตุ่มแดงมีการสะสมน้ำใสๆ จากนั้นจะแตกเป็นแผลหลุม ตามกีบเท้าเป็นแผลและหนอง โรคนี้ติดต่อโดยการสัมผัสเชื้อโดยตรงและอาหาร การรักษาหากพบแพะป่วย รักษาตามอาการ ทางที่ดีควรคัดแพะป่วยออกจากฝูง หรือทำวัคซีนลูกแพะหลังหย่านม ปีละ 2 ครั้ง อีกโรคที่มีสาเหตุจากเชื้อไวรัสและมีอาการใกล้เคียงกันคือ โรคปากเปื่อยพุพอง  ลักษณะของโรคเหมือนกับโรคปากและเท้าเปื่อย เพียงแต่แสดงอาการเฉพาะที่ปากเท่านั้น ไม่ลงเท้า 

โรคปากเปื่อยพุพอง